ऐसा कर्म करता है जाना

न आना बस मे है न बस मे जाना,
समय होते ही परींदे को भी उड जाना,

लाख मुश्किलो से बनाते है घोसला,
वो घोसला तो क्या सभी यंहीं छोड जाना,

बटोरने मे गुजारते है सारी जीन्दगी इन्सान,
न जाता कुछ साथ, अकेले ही पडता है जाना,

सगे-सबंधी, दोस्त-दुश्मन, है यही तक के,पर,
याद आये उन्हेभी, कर ऐसा कर्म करता है जाना ।

नीशीत जोशी

નથી જોઇતી દાદ

મને ઓ કલ્પનાનાં ઉડ્ડયનની દાદ તો આપો,
કે મેં પિંજર મહીં હોવા છતાં પાંખો પ્રસારી છે !
– બેફામ

ઉપરોક્ત વાંચી કંઇક મારા હ્રદયમા પ્રેરણા આવી છે…..
ગુસ્તાખી માફ કરશો તેવી આશા છે……………

નથી જોઇતી દાદ આપની મારે,
ભલે હોય કલ્પના ઉડવાની મારે,
પિંજરામા રહી પાંખ તો ફેલાવતો થયો,
અભિલાષા છે આપને અભિનંદન આપવાની મારે,
જો આપે આપેલ હોત દાદ મને તે’દી,
કદાચને ન ખુલી હોત પાંખ ઉડવાની મારે.

નીશીત જોશી

પ્રેમ


પ્રેમ ની જુઓ તો છે કેવી બલીહારી,
મીઠી હોય છે નદી તે બની ખારી,

ન કીનારે આવી તુટવાનો ક્ષોભ,
લહેરને બનવુ છે કીનારાને પ્યારી,

થતા તો થઈ જાય છે અજાણ્યે પ્રેમ,
નથી જીતની અભિલાષા સર્વસ્વ હારી.

નીશીત જોશી

यादे


वो हवा चली और तेरी खुश्बु बिखेरती गयी,
उन बागो चमनमे तेरी खुशनुमा याद दिलाती गयी,

यादो को क्यों कहे एक रंगीन धोका इसबार,
यादे ही तो हमारे प्यारकी दास्तां सुनाती गयी,

दे के अपने दिल मे जगह जतन से रखा तो था,
यादो मे वोह बात आके बारबार दोराहती गयी,

शायद मर ही गये होते जो यादे न होती तेरी,
यादे आयी और जीन्दगी जीने का मक्सद देती गयी ।

नीशीत जोशी

સંશય છે

અમે તો છીએ તારા પણ તુજને હજી સંશય છે,

કરીયે ઉજાગરા વિરહમા તેનો પણ હજી સંશય છે,

કેમ કરી સમજાવવુ તુજ હ્રદયને અમારે,

હ્રદયમા તુજની જ છબી છે તેનો પણ હજી સંશય છે,

કરતા હતા જે વાતો નદીની પાળી પર બેસી,

પ્રેમરસ ટપકતો હતો તેનો પણ હજી સંશય છે,

શરદની પુનમ ચાંદનીમા લહેરાતા તુજ ઝુલ્ફો,

એ વાદળોમા ખોવાયેલા અમે તેનો પણ હજી સંશય છે,

મંદ મંદ મુશ્કાતા તુજ ના એ ગુલાબી અધરો,

મિલનથી આવતુ અધરો પરનુ સ્મિત તેનો પણ હજી સંશય છે,

ન કર હવે તો આટલો સંશય , સમજી , માની જા,

જીવી કઈ રીતે શકીશુ તુજ વિના તેનો જ અમને સંશય છે.

નીશીત જોશી

સત્ય અને અસત્ય

સાચુ કરે તેને માથે ઇલ્જામ છે,

ખોટુ કરનારને આજે ઇનામ છે,

સાચુ બોલે તે રહે છે ભુખ્યો,

ખોટુ બોલનારને પકવાન બેફામ છે,

સત્ય પર ચાલનારને નથી એક લોટો પાણી,

પણ ખોટાઓને હાથે ભરપુર જામ છે,

સત્ય ની પરિભાષા ભુલ્યા છે લોકો,

અને અસત્ય તો આજે સરે આમ છે,

સાચુ બોલી, કરી, ન જીવાય કલયુગમા,

આવુ જ બોલનારાઓની ભરમાર ખુલેઆમ છે.

નીશીત જોશી

અમે તો તરતા રહ્યા

નાવને મજધાર પર લાવીને ડુબાળી જતા રહ્યા,
પકડી એક યાદનો સહારો અમે તો તણાતા રહ્યા,

બચાવો, બચાવો, બુમો પાડી ઘણી, નીરર્થક,
ન કુદ્યુ કોઇ, કિનારેથી ડુબતાનો તમાસો જોતા રહ્યા,

ગાંઠ્યા જાય એવા હતા તો નહી અમે પણ,
પાણીની અંદર ડુબકી મારી મારીને જાતને સંતાવતા રહ્યા,

સ્વાસ ન રહ્યા હતા જ્યારે પી લીધા પછી પાણી,
ન તરતા આવડવા છતા અમે તો પાણી ઉપર તરતા રહ્યા.

નીશીત જોશી