उनसे मीलनेसे एक सुरुर होता है,
सुबहका ख्व्वाब पुरा जरुर होता है,
सीख लिये थे प्यार करनेके तरिके,
न सीखाया बेवफाई कसुर होता है,
प्यारकी हर बात अटकी जुबान पर,
न बोलना कुछभी तो गुरुर होता है,
तसव्वुरमे ही सही महोब्बत करलो,
न कर सके वो इन्सां गभरु होता है,
यह प्यारकी राहे होती है कांटो सी,
खुन बहे हर कदम पे मंजुर होता है,
मीले जीसे, मील गयी बादसाहीयत,
इन नफरतोके बीचका हुजुर होता है,
प्यार करके इतना तो जान ही लिया,
तेरे साथ मेराभी नाम मशहुर होता है ।
नीशीत जोशी 24.09.11
હવે દોસ્તી કેમ નીભાવાય છે?
મુજ દુશ્મનોથી શીખાવાય છે,
વરસાદમાં નહાતા રહે લોકો,
ઉંડાણ દરિયાનુ મપાવાય છે,
મહેફિલોમા વેડફાય છે વિજ,
કોઇના ફાનસ ઓલાવાય છે,
કામ કરે છે ખોટા દિવસરાત,
નામે તેના તાલી વગાડાય છે,
શાને ડરીએ જીન્દગીથી બોલો?
મૃત્યુ જસ્ન રોજ મનાવાય છે,
કબર પણ નથી રહી સલામત,
બારણા તેના પણ ખોલાવાય છે,
સપના નીકળ્યા છે દિવસે આજ,
રાત્રે ઉજાગરાઓને બોલાવાય છે.
નીશીત જોશી 23.09.11
मै ऐसा कलंदर हुं जो हर सिकंदरको मात करदु,
न देखी न सोची हो कायनातमे वो करमात करदु,
मै वोह खुशनुमा हवा हुं, मै सभी बागोकी बहार हू,
अमावस्याकी कालीरातको पुर्णीमाके जज्बात भरदु,
जलजला हुं ऐसा समंन्दरभी हैरान हो जाये जोंकोसे,
ओसको बनाके नदी,समन्दरके संग ताल्लुकात करदु,
महोब्बत करनेवालोका खुदा,नबी इबादत करनेवालोका,
मै फरिस्ता बनके दिवानोके सिफारीसकी बात करदु,
मै खुदा,अब इन्सानीयतका एक ही मजहब रखना है,
मेरे बनाये हुए इस इन्सानको इन्सानकी जात करदु ।
नीशीत जोशी 22.09.11
થાબળી થાબળીને જેને અમે સુવડાવતા હતા,
તે ખાધેલા ઘાવો અમને હમેંશા જગાડતા હતા,
ભરાતા નથી આ બધા ઘાવો કોઇજ મલ્હમથી,
રૂઝાયા પહેલા નવા તીર ઘાયલ કરાવતા હતા,
નવા નવા આવતા ઘાવોની શું હવે થાય અસર,
જુના આ બધા ઘાવો જ સાંચવી સંભાળતા હતા,
અમાસની અંધારી રાતને પણ બનાવી પુનમની,
જગાડી અમને સપના રાતો રાત બગાડતા હતા,
પોતે તો ઠર્યા નહી અને રહ્યા અમે પણ જલતા,
ઠરી ગયેલા એ દિવામાં પણ તેલ હોમાવતા હતા.
નીશીત જોશી 21.09.11
कभी तुम कभी तुम्हारी यादे खटकती है,
कभी तु कभी तुम्हारी पायल खनकती है,
आंखको बंध रख कहां तक बैठु बताओ तो,
सामने आके तु या तुम्हारी रुह मटकती है,
दिलको भी कभी समजाके चुप तो करा देते,
किससे कहे धडकन तेरे नामकी धडकती है,
दर पे खडे अभी राह नीहारती रहे ये आंखे,
दौडे पडे सुन आवाज जो कानोमे भनकती है,
मौसम बदल गये बसंतभी फिरसे आने लगी,
आनेकी खुशीमें कब्रकी मीट्टीभी सरकती है ।
नीशीत जोशी 20.09.11
એક પછી એક બધા દુર થઇ ગયા,
સામે જે હતા તે મજબુર થઇ ગયા,
જોતા હતા જેને રોજ સાથે અમારી,
તેઓ તબદીલે તસ્વીર થઇ ગયા,
કોની કોની વાતો યાદ કરી જણાવુ,
તેઓ વાર્તાઓથી મશહુર થઇ ગયા,
આંખો થાકતી નથી યાદોમાં રડીને,
અશ્રુ દરિયાના જાણે પુર થઇ ગયા,
સંઘરૂ ક્યાં સુધી હ્રદયે રાઝની વાતો,
નીકળશે તો કહશે મગરૂર થઇ ગયા,
એકલા બીચારા દિલને કરુ છુ હૈરાન,
યાદ સંઘરતા ખુણા ભરપુર થઇ ગયા.
નીશીત જોશી 19.09.11
ક્યારેક સવાર તો ક્યારેક સાંજ છે જીંદગી,
મધુર સરગમથી સજ્જીત સાજ છે જીંદગી,
જીવનને ન વેડફો જેમતેમઅહીંત્યાં ભાટકી,
કાલ ન પડે ક્યારેય બસ આજ છે જીંદગી,
સવાલ સંગ ઉત્તર પણ હોય છે સફરમાંહી,
ઉત્તરમાં જીવાય જવાનો અવાજ છે જીંદગી,
મસગુલ છે લોકો વ્યર્થ કામોની ભાંજગળમા,
વ્યથીત જીવવાની પ્રક્રિયાથી બાજ છે જીંદગી,
મહાન તરવૈયા પણ ડુબતા જોયા દરિયામાં,
તણખલા સહારે પાર કરાવતુ કાજ છે જીંદગી.
નીશીત જોશી 18.09.11
तुजसे इश्क करनेकी सजा पाली हमने,
ये दिल पे अनगीनत चोट खाली हमने,
तीर चलानेका शीलशीला देर तक चला,
हर नीशानेको सीनेपे लेनेकी ठानी हमने,
थक तो गये थे उनके हाथ बहोत फिरभी,
मुश्कील थी रुक जानेकी बात जानी हमने,
आंखो मे नमी तो उनको भी आयी होगी,
बादलोको कहके बरसात रोक डाली हमने,
अब सुना है घाव पे मल्हम लगाने आयेंगे,
नासूरका इलाज होगा यह बात मानी हमने,
उन कांटॉके चुभने का दर्द अब भुल जायेंगे,
हाथोमें आये गुलाबकी रुहको पहेचानी हमने ।
नीशीत जोशी 17.09.11
महोब्बत पर आज फिर इल्जाम आया,
दिल तुटने पे आज तेरा ही नाम आया,
मजबुर न हम थे, न वो जो थे हमराज,
दोस्तोका पिठपर खंजरसे इनाम आया,
संभाला हुआ था हमने अमानत समज,
अच्छा है तुटा दिल किसीके काम आया,
अब टुकडोमें जीनेकी आदतसी हो गयी,
जीन्दगीको युं विरानगीका सलाम आया,
बदनाम करते है लोग कहके मुजे पागल,
बदनामीके पीछे नाम तेरा तमाम आया ।
नीशीत जोशी 16.09.11
આ કલમની સાહી ખુટે તો સમજજે નથી હું,
આ વૃક્ષોની ડાળી પડે તો સમજજે નથી હું,
રહુ હ્રદય માહી ઝાંકી જો કરી નજર નીચી,
હ્રદય જો સમસમી ઉઠે તો સમજજે નથી હું,
બાગોના મહેકતા ફુલોની સુગંધ બની પ્રસરુ,
ફુલો સુગંધ સ્વની ભુલે તો સમજજે નથી હું,
સુરજની પહેલી કિરણ ઉગે ‘ને થાય સવાર,
પ્રભાતનો એ પ્રહર ફરે તો સમજજે નથી હું,
શરીર ભલે બનાવ્યા અલગ અલગ સૌના,
રુધીરના રંગરૂપ બદલે તો સમજજે નથી હું.
નીશીત જોશી 15.09.11
